#40 เมฆปุย

posted on 28 Dec 2012 15:07 by rushes directory Diary
 
 
 
 
 
บางทีที่ว่างก็นั่งนึกถึงเรื่องเก่า
 
คุ้ยรูปเก่าในซีดีที่ไร้ท์ไว้สมัยก่อนขึ้นมาดู
 
ด้วยความที่เป็นคนจำเรื่องค่อนข้างแม่น
 
เวลาดูรูปไหน จะมีไดอะล็อกบทสนทนาของชั่วโมงในภาพนั้นลอยขึ้นมาจางๆด้วย
 
 
 
แต่เรื่องงานที่พยายามจะจำจะความจำเสื่อมง่ายมาก คูณ 120 เปอร์เซ็นต์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฮืม.. คิดไปคิดมาก็ดีกับชีวิตเราเอง เพราะมันช่วยประเมินได้ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง
 
ใครพูดอะไร แล้วมีอะไรเป็นไปตามที่เขาพูดไว้บ้าง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมเชื่อในสโลแกนของโลกใบนี้ ที่พูดเป็นประโยคสั้นกุดว่า 'ไม่มีอะไรแน่นอน'
 
มันคลุมทุกอย่างบนโลก ทุกเงื่อนไขที่จะมีได้
 
ผมเชื่อว่าทุกท่านก็ประสบกับประโยคนั้นมากับตัวกันคนละยกสองยก
 
 
 
 
 
อะไรที่เดาว่าใช่แน่ ก็พลิกโผล
 
สิ่งที่ฟันธงตามหลักฐานว่ามันจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ ก็ดิ้นหลุดออกจากที่คาดหวังไว้
 
 
 
 
 
 
ตัวเองก็ประสบปัญหา 'แผนสำรอง' ล้มเหลว
 
 
ซึ่งล้มทีเดียวสองแผน -- งานเข้าเลยคุณ ถึงขั้นประสบขาลงทันที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เช้าวันหนึ่งก็ไม่รู้จะหาทางออกยังไง
 
ก็คว้าจักรยานออกไปปั่นมันซะ ตอนตีห้า
 
ออกกำลังกาย เผื่อจะเลิกฟุ้งซ่าน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ในช่วงที่พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นจากขอบฟ้า บทเพลงที่แฝงไว้ด้วยกำลังใจอย่างเต็มเปี่ยม
 
ก็ถูกสุ่มขึ้นมาจากเครื่องเล่นเอ็มพีสามเครื่องเล็กจิ๋วที่มักจะพกไปด้วยทุกที่
 
มันต่อพลังชีวิตออกไปอีกหน่อยนึง ด้วยบทเพลง และแสงแดดที่ได้รับเช้านั้น
 
 
 
 
 
 
ชอบฟังเพลงมาก มาก
 
เวลาฟังเพลงจะฟังในระดับเสียงที่กลบเสียงรอบข้างได้หมด
 
แล้วจะให้ความรู้สึกเหมือนหลุดไปอยู่อีกโลกนึง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยิ่งผ่านไปในแต่ละปีของชีวิต ยิ่งรู้สึกแปลก
 
บางทีก็มานั่งนึกย้อนไป ถึงหลายสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วนึกขบขันในใจ
 
 
พาลจะให้มีคำถามในหัวงอกขึ้นมาอีกข้อนึงว่า
 
'คนอายุเก้าสิบนี่ เขารู้สึกยังไง กับความผกผันในชีวิตที่มันมะรุมมะตุ้มขนาดนี้'
 
 
 
 
 
 
ส่วนตัวแล้วก็กำลังจะผกผันตัวเองไปเส้นทางใดเส้นทางหนึ่ง
 
หลังจากแผนการยึดครองโลกล้มเหลวไป
 
 
อยากมีคนไว้ปรึกษาเหมือนกันนะ มีคนไว้นำทาง
 
แต่การจะมีสิ่งนั้นได้ นั่นหมายความถึง เราต้องยินยอมให้เขาอ่านใจเรา
 
..ซึ่งไม่รู้สิ โรคจิตมั้ง เลยไม่ยอมให้ใครเข้ามาข้างในใจตรงจุดกึ่งกลาง
 
จะเป็นภาพ หัวใจกอดคนใกล้ตัวอยู่ที่บริเวณขอบชั้นใน แต่ก็ดันปิดตายห้องตรงกลาง
 
 
 
รักหมดที่อยู่ในชีวิตชั้นใน ไม่คิดหักหลังแน่นอน
 
แต่ไม่เคยเปิดช่องโหว่ให้ใครทำอย่างนั้นเช่นกัน
 
มันเป็นระบบการทำงานที่นอกเหนือจากจิตสำนึกไปอีก
 
บอกไม่ถูก
 
เหมือนระบบนี้ถูกติดตั้งให้อยู่ในส่วนข้อมูลที่ติดตั้งมาจากโรงงาน และไม่มีวันแก้ไขได้
 
 
 
และเชื่อในสโลแกนว่า 'มนุษย์ไว้ใจไม่ได้' มาก
 
เราไม่มีทางรู้ว่าวันหนึ่ง หากเราเปลี่ยนไป ไม่ใช่เรา แล้วเขาจะคิดยังไงกับเรา
 
โดนริษยาจากคนฐานะดีกว่า การงานดีกว่า มาแล้ว
 
ทั้ง ทั้ง ที่เราก็เป็นคนธรรมดา ที่มีแต่เรื่องธรรมดา
 
เพียงแต่ใช้ชีวิตในรูปแบบที่เราไม่ฝืนใจตัวเองมากไปจนทรมาณ
 
ถ้าบินไปต่างประเทศเป็นว่าเล่นก็ว่าไปอย่าง..
 
 
 
 
ขี้เกียจจะสาธยายเพิ่มเติม
 
ปล่อยไปตามเรื่องตามราวดีกว่า
 
เราก็กินไอติม สบายใจตูดของเราต่อไป
 
 
 
 
แต่ไม่นะ.. ไม่ได้เป็นคนมองโลกแง่ร้ายหรืออะไร
 
มองผสม ผสม
 
 
เห็นเมฆก็บอกว่าสวย
 
มองขยะก็ว่าไม่น่ามอง
 
 
คงไม่พยายามพูดว่า ขยะแม้ไม่น่ามอง แต่มันสามารถนำไปรีไซเคิลได้
 
พูดให้น่าฟังพูดเป็น
 
แต่อยากพูดอะไรตรง ตรง เข้าใจง่ายจะชื่นชอบกว่า
 
 
 
 
 
แล้วอีกเรื่องที่ชอบย้ำคือ ตัวเราเองก็เป็นคนธรรมดา ไม่ได้ดีเด่ เป็นพ่อพระมาจากไหน
 
 
ชอบช่วยเหลือคนก็เรื่องนึง
 
เจ้าคิดเจ้าแค้นก็เรื่องนึง
 
 
 
ถึงเป็นคนไง
 
ถึงยังไม่เป็นเอเลี่ยน
 
 
 
 
เคี้ยก เคี้ยก
 
 
 
 
 
 
 
http://distilleryimage3.s3.amazonaws.com/685d6954146111e283c1123138105975_7.jpg
 
 
 
 
 
โน้ตน้อยถึงคุณ:
 
 
นี่
 
 
 
จะสิบปีแล้วนะ จากวันนั้น
 
ผมยังจำคุณจากมุมที่เดินสวนกันวันนั้นได้อยู่เลย
 
 
นับวันตัวคุณในความรู้สึกผมมันก็จางลง จางลง
 
แต่มันจางช้าเหมือนกันนะ
 
และตัวตนที่ผมจำคุณ ก็ไม่ใช่ตัวคุณในเวอร์ชั่นปัจจุบัน
 
แต่เป็นคุณ ที่ยิ้มหวาน แก้มสีแดง
 
เมื่อสิบปีที่แล้ว
 
เมฆปุยก้อนนี้ที่อยู่ในหัว จะระเหยหายไปวันไหน ไม่มีใครรู้
 
และผมก็ไม่ได้รีบให้มันหายไปด้วย เรื่องของเรื่อง
 
 
ว่าแต่
 
ร้านข้าวมันไก่สุดอร่อยของคุณกับผมเขาเลือกขายไปนานแล้วหล่ะ
 
เสียดายที่สุดเลยแบทบิ้น โรแมน !
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พร่ำไปคุณก็ไม่ได้อ่านอยู่ดี.. ....โว๊ะ !
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หรืออ่าน ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไม่มั้ง..
 
อ่าน ... ไม่อ่าน ... เด็ดดอกกุหลาบจนหนามตำนิ้วเลือดกระฉูดแปดทิศทาง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เดินทางไปไหน ปลอดภัยกันนะจ๊ะ อิ อุ คุ คิ สปิตุ : P
 
 
 
(..ภาษาห่านอะไรของมัน)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Friday's Child / Will Young
 
 
 

Recommend

RUSH HOUR™ View my profile